Volksmennerij bedreigt Amsterdam

De PvdA domineert de stad. In alle gemeentelijke lichamen, commissies, werkgroepen en overlegorganen heeft deze organisatie zich binnengedrongen, in samenwerking met een bestuurlijke en burgerlijke elite. Inwoners van de grachtengordel die als social justice warriors hun cultuurmarxistische gif spuien over de goedgelovige hoofden van onschuldige burgers, een kartel.  Maar er is verlossing. Er is een koene, frisse partij die de strijd aangaat tegen de maffia en het kartel. Onder de bezielende ­leiding van Annabel Nanninga gaat Amsterdam bevrijd worden. Op de vraag wie de corrupte en repressieve bestuurders en regenten gaat vervangen als de stad bevrijd is, antwoordt ze: "Wij." En daarmee bedoelt ze het Forum voor de Democratie, onder de nogal schreeuwerige leiding van de heer Thierry Baudet, lid der Tweede Kamer der Staten-Generaal en volgens Maurice de Hond inmiddels goed voor 14 Kamerzetels. Ook Baudet heeft als bevrijder der natie een eigen project. Zoals Amsterdam zucht onder de druk van de PvdA-maffia, zucht Nederland onder de overheersing van Het Partijkartel. Onder de knoet van de criminelen en baantjesjagers van de VVD en andere gevestigde partijen. En van de Eurocraten.

De bestaande, traditionele partijen
moeten uit hun ivoren torens en betonnen
kazematten komen en de straat op gaan

Wie in deze dwaasheden ­gelooft, moet zich ernstig laten nakijken. Het is de grootste ­lariekoek die ooit als ­serieuze boodschap in de politieke arena werd gekatapulteerd. Maar er zijn nogal wat mensen die geloven in de flagellerende idioterie van Annabel en Thierry.  Mijn opinie is dat er twee oorzaken zijn van de groei van deze apocalyptische partij. Ten eerste is er de psychologische verklaring. Hoe meer Annabel en Thierry zich uiten als bestraffende en hardvochtige mamma en pappa, hoe meer getraumatiseerde kinderen zich aan hun regime willen binden.  Maar de tweede verklaring is belangrijker. Dat is de daadwerkelijke degeneratie van ons partijenstelsel. Het is met het blote oog waarneembaar hoe de gevestigde politieke partijen steeds zwakker functioneren. Ze zijn geen dragers meer van onze democratie, maar juist stagneerders. Het zijn naar binnen gerichte sekten geworden en de kiezer voelt zich grotendeels in de steek gelaten.  Mijn conclusie is dat er spoedig een stevig en overtuigend antwoord moet komen op de arglistige volksmennerij die nu ook Amsterdam bedreigt. Ofwel de bestaande, traditionele partijen moeten uit hun ivoren torens en betonnen kazematten komen en de straat op gaan, ofwel nieuwe, meer overtuigende democratische bewegingen en groeperingen moeten zich aanbieden aan de Amsterdamse kiezer. We mogen ons geliefde Amsterdam niet offeren aan leugenachtige, kijvende en snoevende politieke gelukzoekers. Amsterdam is nog steeds de stad van Eberhard. En we zorgen goed voor de stad en voor elkaar.

Hein van Meeteren, Amsterdam, in HET PAROOL 5 NOVEMBER 2017